وبسایت مهیار فرآورده: خامنه ای نمی تواند به نامه های سرگشاده جواب دهد
هر چه تعداد نامه های سرگشاده به علی خامنه ای بالا می رود، انتظارها برای پاسخی از جانب او نیز بیشتر می شود. واقعیت اینست که اکنون علی خامنه ای قدرتی در مقابل سپاه پاسداران ندارد. او دیگر کاری از دستش بر نمی آید. در حقیقت سکاندار او نیست که بخواهد به اراده خود این کشتی را از تلاطم حوادث بوجود آمده مصون نگاه داشته و به سر منزلی برساند.
در 11 شهریور سال جاری مطلبی نوشتم زیر عنوان: "تمامیت خواهی سپاه و آغاز افول نقش رهبری"، و در آنجا نشان دادم چگونه سپاه پاسداران چون تار عنکبوت بر منابع اقتصادی کشور چنگ انداخته است و میرود تا در آینده، یا رهبری را بطور کل کنار گذاشته و خود حکومت کند و یا رهبری را کاملن دست نشانده خود سازد.
امروز دیگر باید باور کنیم "مقامم معظم رهبری" یک طبل توخالی است که وقتی بر آن می کوبند با صدای بلندی که از خود در می آورد، نظامیان را صدا می کند! او محاصره نظامیان است و تا اینجا که نشان داده، دیگر قدرتی از خود ندارد.
اگر هم هنوز قدرتی داشته باشد، چاره دیگری ندارد تا همچنان با نظامیان همراه باشد. او در راه خطرناک و پر هزینه ای گام گذاشت که نیازی به آن نداشت. سید علی خامنه ای چه جوابی می تواند به مادر 3 شهید بدهد؟!
او در مقابل شکایات مردم از جنایات فجیعی که در کشور از سوی نظامیان و نیروی سرکوب وی روی می دهد، همان حرفی را تکرار می کند که پس از 22 خرداد بارها بیان کرده است. درست مثل یک عروسک کوکی است که وقتی نوبت به او می رسد و کوکش می کنند، همان نوار صدا باز و باز پخش می شود.
امروز باید بر همه عیان شده باشد که روی کار آوردن احمدی نژاد از همان دوره نخست ریاست جمهوری او، بر اساس تاکتیک های پیشین صورت گرفته و کودتای انتخاباتی بخش وسیعی از طرح کلی بوده است.او در مقابل شکایات مردم از جنایات فجیعی که در کشور از سوی نظامیان و نیروی سرکوب وی روی می دهد، همان حرفی را تکرار می کند که پس از 22 خرداد بارها بیان کرده است. درست مثل یک عروسک کوکی است که وقتی نوبت به او می رسد و کوکش می کنند، همان نوار صدا باز و باز پخش می شود.
برخی از ناظران بر این سخن اتفاق نظر دارند که اگر علی خامنه ای تصور می کرد مردم اینگونه عکس العمل نشان خواهند داد، شاید پیش از ابقاء احمدی نژاد در پست ریاست جمهوری، دو بار به عواقب آن فکر می کرد!
مردم قهرمانی که در هفت-هشت ماه گذشته، حماسی ترین مبارزات صلحجویانه را در عرصه جهانی به نمایش گذاشتد، امروز در یک پروسه فرسایشی با یکی از "کثیف ترین" حکومت های نظامی قرار گرفته است. "نظامی" که نظمش در بی نظمی و سرکوب است. حکومتی که به باور من باید با فرسایش روزانه آنرا از میان برد.
جنبش تا کنون بخوبی خود را در خیابان ها که عرصه اصلی نبرد بوده است نشان داده و دریافته که "نظام" با تمام توان در صدد سرکوب تظاهرات بر می آید، با اینحال مردم نیز بدون توجه به تمام دد منشی های رژیم و "هزینه اش"، باز و باز به خیابان ها می ریزند.
اکنون مهم حضور ماست! حضور جنبش سبز در همه جا؛ همانگونه که تا کنون در کشورهای گوناگون، در برابر سفارتخانه های رژیم و در عرصه های دیگر جهانی، اعم از جشنواره سینمایی، مسابقات فوتبال، نمایش مد و دیگر رویدادها حضور داشته است.
حضور در داخل ایران اما کمی متفاوت است. هر تاریخی که برای تجمع و راهپیمایی اعلام شود، نظامیان پیش از مردم در آنجا خواهند بود و ماشین سرکوب را از پیش مهیا می سازند.
برای دور زدن این معضل در برابر رژیمی که دستگاه عریض و طویل سرکوب را با آنهمه پرسنل، نانخور و مزدور در اختیار دارد؛ حضور مردم در ایران می تواند در صف خرید مرغ باشد و یا در کتابخانه. در "خانه هنرمندان"! مناسبت های گوناگون فرهنگی در خانه هنرمندان برای مثال، گزینه مناسبی برای حضور بدون اعلام قبلی و بدون هزینه می تواند باشد.منبع:
http://www.faravarde.biz/parsi/88/b30.html
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر شما بلافاصله منتشر خواهد شد. این بلاگ خبری، امکانات اندکی دارد و براساس اعتماد و خودکنترلی اداره میشود. لطفا از موضوع خارج نشوید و خویشتندار باشید.