به هر کدوم از تجمعات اعتراضیه این 7-8 ماه گذشته که فکر میکنم میبینم هیچکدوم مثل اون یکی نبوده. به همین دلیله که ما امروز شکه شدیم. چون ما خواستیم یه کار جدید کنیم. که مثلا رودست بزنیم به حکومت. ولی خوب دیگه... همیشه که نمیشه به نفع ما تموم بشه بازی. این بار یه کم بی تجربگی و جوانیه ما نمود بیشتری پیدا کرد. اما من ایرادی در این موضوع نمیبینم. فقط درسهایی رو که در هر قدمی که در خیابون آزادی همقدم با مردم ساده دل و ساده اندیش کشورم ( نمیگم تهران ، چون امروز هر قومیت و هر لحجه ای رو دیدم تو خیابون آزادی) گرفتم رو با شما در میون میگذارم. ما نباید اینهمه در دنیای مجازی غرق بشیم. یه نگاه به اطرافمون بندازیم ببینیم چند نفر از اطرافیانتون امکانات و وقت و سواد استفاده از اطلاعات دنیای مجازی رو دارن؟ کمی صادق باشیم. پدر من کل سوادش از کامپیوتر اینه که به حساب و کتاب کارای مغازه اش برسه و گاهی هم شطرنجی، تخته نردی یا یه بازیه دیگه انجام بده. مادرم هم همینطور. خواهرای من هم که فارق التحصیل دانشگاهن حوصله این کارارو ندارن. اسباب تاسفه. ولی حقیقت داره. این آدمایی که من امروز دیدم واقعا باور کردن که شخص رهبر از آسمون افتاده و توهین به او توهین به مقدساته. حالا بگذریم که مقدساتشون چقدر حقیقتا مقدسه و یا انبوهی از خرافات و دروغه که طی سالیان بهش عادت و باور کردن. من امروز فهمیدم که باید روشنگری انجام بشه. باید این مردم رو از بیخبری درآورد. ما مسئولیم. باید این اطلاعاتی که به فراوانی در اختیار داریم و هر روزه به اون اضافه میشه، به سی دی و کتابچه و اوراق پرینتی تبدیل کنیم و این مردم رو بیدار کنیم. این وظیفه همه ماست. بی توجهی و انفعال ما باعث جریانات امروز شد. اگر اونها در بیخبری هستن، این خواست حکومت و رژیمه، که باعث میشه راه ما طولانی تر و سخت تر بشه. ریشه ها رو باید هدف قرار بدیم. ریشه جهل و خرافات و نادانی رو باید از افکار مردم کشورمون ریشه کن کنیم. باید سنجیده تر و عمیق تر عمل کنیم.
منبع:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر شما بلافاصله منتشر خواهد شد. این بلاگ خبری، امکانات اندکی دارد و براساس اعتماد و خودکنترلی اداره میشود. لطفا از موضوع خارج نشوید و خویشتندار باشید.