بالاخره همان گونه که آرزو داشتم کار به بانک ها کشید! خروج پول از بانک ها بهترین و مسالمت جویانه ترین راهی است که می توان به وسیله ی آن به جمهوری اسلامی ضربه زد. در حقیقت جمهوری اسلامی در برابر این حرکت دو راه پیش روی دارد: خودداری از دادن پول به مردم؛ و دوم چاپ اسکناس بی پشتوانه.
در شکل اول، یعنی خودداری از دادن پول، بسیاری ازکسانی که یا با رژیم همراه بوده اند(بازاریان) و یا در برابر جنایت های رژیم سکوت می کرده اند و به اندوخته ای که داشتند دلخوش بودند از این پس در برابر رژیم قرار می گیرند و خواهان پولی می شوند که به ایشان تعلق دارد. همچنین در این وضعیت داد و ستد ها فقط به صورت نقد انجام خواهد گرفت و کاغذ های بهادار از دور خارج خواهند شد زیرا امیدی به تبدیل آنها به پول نقد وجود نخواهد داشت. در چنین زمانی قیمت دلار و طلا به شدت بالا خواهد رفت و چون دلار یا طلا قابلیت خرج شدن به شکل فوری یا خروج از کشور به شکل رسمی را ندارند پس در گاوصندوق ها ذخیره خواهند شد و هم زمان به شکل چشمگیری از ارزش ریال کاسته خواهد شد به گونه ای که صرافان یا طلافروشان نیز از فروش خودداری خواهند کرد. در این شرایط گروهی به خرید خانه روی خواهند آورد ولی عموم مردم که دارایی چندانی ندارند و نمی توانند با آن پول، کالای ارزشمندی بخرند ترجیح خواهند داد که پول شان را در خانه نگهداری کنند که باز موجب خارج شدن نقدینگی از اقتصاد خواهد شد.
اما اگر جمهوری اسلامی همچون گذشته، اما این بار به شکل گسترده تری، اقدام به چاپ اسکناس بی پشتوانه نماید در کوتاه مدت خواهد توانست صداها را بخواباند ولی نتیجه ی آن تورمی کمر شکن خواهد بود که امواج آن به سرعت به دورترین نقاط ایران هم خواهد رسید و گرانی چنان بیداد خواهد کرد که این بار انقلاب نان را شاهد خواهیم بود و آن دسته از مردمی که به آزادی اهمیتی نمی دادند برای به دست آوردن نان به خیابان ها خواهند ریخت.
مهم نیست جمهوری اسلامی کدام راه را در پیش خواهد گرفت اما مهم این است که این فشار بر گلویش ادامه یابد زیرا در این صورت به زودی اعتصابات از خود بانک ها آغاز خواهد شد و به دیگر جاها، به ویژه بازار، گسترش خواهد یافت و از سوی دیگر اعتراضات به سطوح مختلف مردم به ویژه افراد کم درآمد نیز منتقل خواهد شد. نیروهای نظامی و انتظامی حامی جمهوری اسلامی نیز این فشار اقتصادی را حس خواهند کرد که همین امر آنها را به انفعال سوق خواهد داد. روحانیون محافظه کار که درآمد خویش را از دست داده اند به انتقاد مستقیم و دشمنی با شخص خامنه ای بر خواهند خواست تا آینده ی خویش را تضمین کنند. روستاییان که فشار مالی را بیش از هرکس دیگری حس خواهند کرد به شهرها هجوم می آورند و به صف معترضان می پیوندند. دانش آموزان که در پی تعطیلی کلاس ها، آمدن به خیابان را به خانه نشینی ترجیح می دهند به دلیل شرایط سنی و تمایل به حادثه جویی، به هر اجتماع اعتراضی ای که ببیند خواهند پیوست و در کنار دانشجویان قرار خواهند گرفت. کارمندان ادارات دولتی نیز به شکلی محافظه کارانه در خیابان ها خواهند بود و اگر شرایط را مناسب ببینند به معترضان خواهند پیوست. زنان فقیر با چادرهایی بر کمر گره زده و زنبیل هایی خالی نخستین گروهی هستند که در خیابان ها با فریادهای شان مردم عادی را آگاه خواهند کرد که چیزی تغییر کرده است.
تمام چیزهایی که نوشتم گوشه ای از سیر منطقی فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی است ولی چیزی که همیشه نگرانم می کند آخرین برگی است که جمهوری اسلامی در دست دارد و باید آن را بسیار جدی گرفت: جنگ! جنگ یک بار آزمون خود را به خوبی پس داده است و موجب استقرار کامل جمهوری اسلامی شده است و دگر بار نیز از آن استفاده خواهد شد و از سوی دیگر این جنگ می تواند انتقامی از سوی هواداران خامنه ای برای آزادی خواهان باشد. پیشتر نیز هشدار داده ام که خامنه ای و رژیمش دوست ندارند تنها بمیرند و اگر روز سرنگونی فرا برسد ترجیح می دهند همه را با خود قربانی سازند. به ارتش و تمام نیروهایی که قلب شان برای ایران می تپد هشدار می دهم که جمهوری اسلامی چنین خواهد کرد و زمینه های آن نیز آماده است پس نگران آن چه در اطراف تان می گذرد باشید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر شما بلافاصله منتشر خواهد شد. این بلاگ خبری، امکانات اندکی دارد و براساس اعتماد و خودکنترلی اداره میشود. لطفا از موضوع خارج نشوید و خویشتندار باشید.